Si - - -'s profileimaginePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
June 14 การเปลี่ยนแปลงสงสารตัวเอง
เพราะไม่รู้แล้วก็ตอบตัวเองไม่ได้
ว่าสิ่งที่เป็นอยู่คืออะไร
มันเกิดขึ้นและเริ่มต้นจากตรงไหน
.
.
. ทุกอย่างมีจุดเริ่มต้น
แล้วก็จะมีจุดหักเห
ผลที่ตามมาก็มักจะเป็นจุดจบ
.
.
.
สงสารตัวเอง..
ที่ยังตอบไม่ได้เลย
ว่าตอนนี้ชีวิตกำลังอยู่จุดไหนกันแน่??
เกลียดการเปลี่ยนแปลง...เพราะสุดท้ายแล้วก็เหลือแต่ตัวเราคนเดียว..ที่เสียใจ
May 09 อกหักคือ...ความรู้สึกไหนที่คนเราไม่ต้องการมากที่สุด?
ความรู้สึกแบบไหนที่ทำให้เราต้องเศร้าลึก?
คนเรา..หากจะต้องเจอกับความเสียใจ..ความรู้สึกไหนที่ทำให้รู้สึกไร้ค่ามากที่สุด?
อกหักคือสภาวะที่บอกอะไรเราได้...อกหักคืออะไร
มันใช่ความรู้สึกเจ็บๆลึกๆข้างในไม่สามารถจะอธิบายได้รึปล่าว
มันคืออารมณ์เศร้าลึกเจ็บปวดทรมานที่เกินจะเยียวยา
มันคือสภาวะทางจิตใจ อารมณ์ และความรู้สึกที่ ล้มเหลว
มันคือสิ่งสิ่งเดียวในโลกที่มนุษย์ทั้งที่โตเป็นควายมีการศึกษาหรือแม้แต่เด็กมัธยมหัดรัก..ไม่อยากจะเจอ
สรุปแล้ว..อกหัก คือ ความรู้สึกที่ไม่สมหวังในรักและมีหลายระดับในการทำให้หัวใจแตกสลายซึ่งขึ้นอยู่กับระดับของความรักที่มอบให้
แล้วทำไมคนเราต้องเจอกับความอกหัก?
คำตอบดูจะหลายหลากและไม่สามารถบรรยายได้หมด
เหตุเพราะว่า มันขึ้นอยู่กับระดับความรู้สึกที่วัดค่าด้วยไม้บรรทัดหรือว่าเครื่องตวงด้วยอะไรต่างๆไม่ได้
เพราะว่าความรักวัดค่าไม่ได้ มันเลยไม่สามารถอธิบายความรุนแรงของความอกหักได้
ทุกอย่างอยู่ที่อารมณ์เหนือเหตุผลเป็นสำคัญ
เมื่อมีรักก็จะสุขแบบไร้เหตุผล
และเมื่อไม่มีรัก หรือหมดรัก หรือโดนเค้าไม่รัก ก็จะทุกข์สุดๆ แบบไร้เหตุผลเช่นกัน
เพราะว่าคนเราไม่สามารถตอบตัวเองได้ว่าทำไมถึง รัก และทำไมถึงจะ เลิกรัก
และยังไม่สามารถจะหยั่งรู้อนาคตได้ว่า
จะต้องทำอย่างไรถึงจะผ่านพ้นอารมณ์อกหักแบบนี้ไปได้
โลกของเราใบนี้ชอบเล่นตลก
ชอบสร้างสิ่งสวยงามมาให้เรารัก...
เมื่อสิ่งๆนั้นเข้ามา..เรียนรู้...ได้รู้สึก...เกือบจะได้มาครอบครอง
ของสิ่งนั้นก็ล่องลอยหายไป
สิ่งที่หลงเหลือคงเป็นความรู้สึกอยากได้..แต่คงไม่มีวันเป็นไปได้อีกแล้ว
ต้องการ แต่ ไม่ได้มา
และคนเราก็ไม่ต้องการได้มาเพื่อจากไป
แล้วเราอยากจะได้ความรู้สึกนี้มาทำไมกัน
ไม่เข้าใจ?
May 03 when Silent comes"what would I give to live where you are
what would I pay to stay here beside you
what would I do to see you.... Smiling at me....."
If you have no past
what would you do to draw your future?
By yourself
Or by someone else?
That is not a question but it is the confusion that I have.
The confusion of mine is never stop
I don't know how can I stop it
Many stories came and still left something to me
Indeed, I never forget everything
But I have to pretend
Why?
It is always on my mind why I have to do it
There is no answer. Silent comes and remains.
"I don't know when
I don't know how
But I know something 's starting right now
Watch and you 'll see Someday I'll be ...."
April 09 อะ..ไอะไรยังไงก็ต้องเป็นอะไรตามนั้น อะไรที่เป็นไป ก็ยังคงต้องเป็น"อะไร"อยู่ เมื่อไหร่ก็ตามที่ไม่อยากจะเป็น..อะไร ก็ต้องทำให้อะไรอะไรนั้นหายไป ถ้าไม่ฆ่ามันให้ตายตอนนี้ ก็ต้องยอมเป็นอะไรอะไรอย่างนั้น
งงมั๊ย?? :) ชีวิตมีขึ้นมีลง หัวใจก็เหมือนมหาสมุทร น้ำเสียแค่หนึ่งหยดมันทำอะไรเราไม่ได้ . . อะไรอะไรอะไร ถ้าปล่อยไว้ ก็จะเป็นอะไรอะไรอะไรอะไรอย่างนั้นต่อไปตลอดไป May 28 ตัวแทนถ้าหากการที่เราจะรักใครซักคนอย่างหน้ามืดตาบอด
เราจำเป็นต้องสนใจอดีตของเค้ารึปล่าว
บ้างก็ว่า ไม่เห็นต้องสนใจอดีตก็คืออดีต
อดีตคือสิ่งที่จบไปแล้ว
มันย้อนคืนมาไม่ได้
เค้าอยู่กับเรา ณ ปัจจุบันเท่านั้นก็ดีแล้วไม่ใช่หรือ?
แล้วเราก็ควรจะเชื่อมั่นกับเค้าในปัจจุบันไม่ใช่หรือ
เราควรจะไว้ใจสิ่งที่เกิดขึ้นกับเราในปัจจุบันไม่ใช่หรือ??
นั่นแหละคือคำถาม
ถ้าหากอดีตนั่นมันยังย้อนคืนมาให้เห็นล่ะ
ถ้าอดีตนั่นมีผลกับความคิดในปัจจุบันล่ะ
ถ้าคนของเราเค้ายังยึดถืออดีตในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งล่ะ
เราเป็นเพียงตัวแทนของอดีต
หรือเป็นปัจจุบันที่เป็นผลพวงจากอดีต
ทุกอย่างมันก็ขึ้นอยู่กับอดีตทั้งนั้น
ไม่ใช่หรอ?
คำพูดต่างๆเหตุการณ์ต่างๆที่เราต่างเผชิญมาในปัจจุบัน
มันทำให้อดีตที่ผ่านมาเลือนลางหรือว่าชัดเจนมากขึ้น
สำหรับจิตใจคนๆหนึ่งเราไม่มีทางรู้ได้
ไม่ว่าจะยังไง อดีตก็ยังคงอยู่มีชีวิต มีลมหายใจ และยังเดินได้ในความคิด
ถ้าหากมันยังไม่ตายไม่กลายเป็นเศษดินหรือผงเถ้าธุลี
อดีตก็ยังคงหลอกหลอนมาถึงปัจจุบันและอนาคต
แม้ว่าอดีตจะตายไปแล้ว...
อดีตก็ยังคงมีชีวิต
และอาศัยอยู่ตามหลืบซอกของความทรงจำ ความเหงา และความว้าเหว่
ไม่มีทางลบอดีตไปได้หากเค้ายังมีความรู้สึกรักและหวงแหนอดีตเหล่านั้น
ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบของความรัก หรือความเจ็บปวด
อดีตยังคงเคลื่อนไหวเหมือนคลื่นของความทรงจำที่ไม่มีวันจาง
ความหวั่นไหวของมนุษย์ต่ออดีตไม่ได้แปลว่าเราจะไม่เชื่อใจคนของเรา
ไม่ได้หมายความว่าเราเปลี่ยนไป
แต่มันหมายถึง สิ่งที่ทำให้เรารู้ว่า เรามีความสำคัญเพียงพอต่อคนๆนั้นหรือไม่
หากเค้าเลือกที่จะเอาเราเป็นเพียงตัวแทนของอดีต
นั่นก็หมายถึง..เราเป็นเพียงตัวแทนไม่ได้มีค่าอย่างที่เราเป็น
ไม่มีความเป็นเราในคุณค่าแห่งความรักนั้น
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเราจะยอมแพ้ต่ออดีต
เพราะเราพยายามจะทำทุกอย่างเพื่อชนะอดีต
เพื่อวันนึงเราจะได้มีตัวตนและมีคุณค่าให้เค้าได้จดจำและรัก
เพื่อให้เค้าได้มองมาที่เรา
เห็นคุณค่าในความเป็นเรา
รักสิ่งที่เราทำ
รักเราในความเป็นตัวตนที่แท้จริง
ไม่ใช่เป็นตัวแทนของอดีตที่เคยเป็นของใคร February 22 ต่างคนหนึ่ง
คนใด
เปลี่ยนไป
แตกต่าง
ทำร้าย
ทำใจ
ทำไป
เท่านั้น
ไม่คิด
มากเกิน
ดีแล้ว
หรือ?
ต่างกัน
ต่างแยก
ต่างคน
ต่างอยู่
คนอื่น
คนไหน
ไม่รู้
เท่าฉัน
.
.
.
บางเรื่อง
บางอย่าง
มั่นใจ
ผิดแล้ว
บางเรื่อง
บางอย่าง
รับได้
ไม่รับ
หลายเรื่อง
หลายอย่าง
ปวดหัว
รำคาญ
.....
เซ็งว่ะ February 02 วันหนึ่งอาจไม่ถึงหนึ่งวันเคยรู้สึกเหมือนตัวเองตัวเล็กเท่ามดจนไม่สามารถทำอะไรได้บ้างมั๊ย
เคยรู้สึกอยากจะทำอะไรซักอย่างแต่ว่าไม่รู้ว่าจะทำอะไรรึปล่าว
เคยท้อแท้เรื่องไม่เป็นเรื่องแล้วเก็บมาคิดจนปวดหัวมั๊ย
บางที บางวัน เราก็คิด คิด คิด ว่าทำไมเราต้องรู้สึกแบบนี้
บางที บางวัน บางเวลา
ก็คิดว่า ตัวเองไร้ค่า ไม่สมควรแก่การได้รับทุกๆสิ่งอย่างที่คนอื่นจะมอบให้
บางที บางวัน ในบางเวลา
ก็คิดว่าตัวเอง โดดเดี่ยว ท่ามกลางหมู่คนมากมายที่เค้ามอบความรักและความเอาใจใส่
บางที หลายวัน บางเวลา
ก็คิดว่า ตัวเองช่างโชคดี ที่เกิดมามีทุกอย่างที่ตัวเองต้องการ และมักจะได้มา
แต่ทุกที ทุกวัน ทุกเวลา
มันก็มักจะวนเวียนมาเป็นเรื่องของคนคนเดียว
"So close to reaching that famous happy end
Almost believing this was not pretend And now you’re beside me and look how far we’ve come So far we are so close "
อยากนิ่งในสิ่งที่จะนิ่งได้พยายามทำให้กลายเป็นความจริง ก็ไม่เคยสำเร็จเลยซักครั้ง ไม่อยากปวดหัวเพราะว่าคิดเรื่องเดิมซ้ำๆบ่อย มันซ้ำซากไม่น่าคิด ไม่น่าจดจำ แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะว่าสมองส่วนใหญ่พื้นที่ในหลายพื้นที่มันก็มีเธออยู่ในหัว "How could I face the faceless days
January 27 นิ่งเค้าบอกกันมาว่า ถ้าไม่รู้จะทำยังไงต้องนิ่งเข้าไว้แล้วจะดี
แต่ใครล่ะจะสามารถนิ่งได้ตลอดไปโดยไม่ขยุกขยิก
เค้าบอกต่อว่า แม้ว่าฝนจะตกแดดจะออกลมจะพัดแรง
ถ้านิ่งได้ก็จงนิ่งไปอย่าไหวติง
อย่าไปใส่ใจกับสิ่งรบกวนรอบตัว
เพราะว่า
นิ่งแล้วจะดี ใจจะเป็นสุข กายจะสบาย
นิ่ง
นิ่ง
นิ่ง
นิ่งได้ไม่นาน
ก็จะลนลาน
ก็จะวิ่งพล่าน
ก็จะบ้าเหมือนเดิม
ค่าไม่ค่อยต่างกัน
ป.ล.
ตื่นเช้าอ่ะวันนี้...มีความสุขจัง
คิดถึงเพื่อนอ่ะ
คิดถึงพ่อกับแม่กับคุณย่า
คิดถึงเพชร
อยู่กับเธอ*
i have to forgive any pig!
January 04 ฟาดเคราะห์หลังปีใหม่เช้าวันนี้ตื่นมาด้วยอารมณ์เพลียๆ
ประมาณเที่ยงคืนกว่าๆของวันนี้
ฉันกำลังอาบน้ำอย่างสบายใจอยู่ในห้องน้ำ
สายน้ำเย็นๆปะทะที่ผมสีน้ำตาลสีใหม่ที่เพิ่งทำ
กำลังจะเปิดฝาสบู่และเทลงบนมือ
ด้วยอะไรซักอย่าง
ฉันยังไม่อยากทำเช่นนั้น
ใจลอยไปเปิดประตูห้องน้ำที่ปิดไว้อยู่แล้ว
กึ๊กๆ
เปิดไม่ออก
ลองอีกทีแล้วกัน
กึ๊กๆๆๆๆๆๆๆ
นิ่งสนิท
.
.
.
ทำยังไงดีล่ะกู
ลองอีกทีแล้วกัน
กึ๊กๆๆๆๆๆ ปังๆๆๆๆ
เหี้ยแล้วเปิดไม่ออก
คิดไปแล้วว่าชีวิตต้องดับอนาถในห้องน้ำแน่ๆ
ตื่นเช้ามาอาจจะพาดหัวข่าวว่า
ดับอนาถ!!!! นักศึกษาสาวตายคาห้องน้ำเพราะขาดอากาศหายใจ
แต่สวรรค์ยังทรงโปรด
มีคนมาช่วย!!!
"ช่วยด้วยค่ะหายใจไม่ออก...ใครก็ได้เปิดประตูให้ที"
"ได้ๆๆมาแล้วจ้ะมาแล้ว"
"ป้าคะ...เสียงหนูดังได้ยินชัดรึปล่าว"
"โอย...ได้ยินไปถึงยามข้างหน้าหอแน่ะ"
โท่... ดีใจที่ได้ออกมาจากห้องน้ำนะ
แต่อายฉิบหาย
ป้าผู้เมตตายังเสริมต่ออีกว่า
"มีแต่หนุ่มๆอาสาจะมาช่วยกันทั้งนั้นเลย"
ก็แน่ล่ะ..ป้าถามเสียงซะดังลั่นว่า "หนู ใส่ผ้าขนหนูอยู่รึปล่าว"
5555555
ปล. เหตุการณ์ที่น่าทึ่งรับปีใหม่
เหตุเกิดที่ หอพลอยจีน (หอของวี)
ที่รักก็อยู่ในเหตุการณ์
เราทั้งสองคนต่างง่อย 5555
วินาทีเฉียดตาย... กูคิดถึงพวกมึงว่ะ 712 December 29 Happy new yearจะปีใหม่อยู่แล้ว..
รู้สึกว่าเวลามันผ่านไปเร็วมาก
หนึ่งปีเหมือนว่าผ่านมาไม่ถึงหนึ่งเดือน
แต่พอคิดว่าผ่านอะไรมาบ้างมันก็รู้สึกเหมือนว่า
เวลามันผ่านมานานมากไปแล้ว
บางคนอาจจะโชคร้าย
ปีนี้มีแต่เรื่องย่ำแย่
มีแต่เรื่องเส็งเคร็ง
มีแต่เรื่องที่ทำให้ชีวิตเป็นทุกข์
มีแต่เรื่อง
เรื่อง
เรื่อง
ห่วยๆ
ประสาทๆ
ก็ปล่อยไปเหอะ
มันก็แค่นั้นแหละชีวิต ทุกข์ เป็นเรื่องปกติ
สำหรับเราปีนี้เป็นปีที่ดีปีนึงเลย
เราได้รู้จักอะไรมากมาย
ได้มีเพื่อนสนิทที่ดีแฟนที่ดี
แค่นี้ก็พอแล้ว
ขอให้ ปีใหม่นี้
ถ้าใครอยากโสด ก็ขอให้สมพร
ถ้าใครอยากได้แฟนก็ขอให้ได้แฟน
ขอให้อะไรๆยังคงเดิมต่อไป
ขอให้ปลาก็ยังเป็นปลาต่อไป
นกก็ยังเป็นนกต่อไป
หมูตัวไหนเป็นหมู ก็ขอให้อ้วนเป็นหมูต่อไป
55555
ขอความรักจงเจริญ
November 16 ..how..ถ้าความสุขที่กำลังจะเกิดขึ้นของคนเรามันต่างกัน
ความสุขของเราจะเกิดจากไหน?
เราไม่อยากมีความรู้สึกแบบ
ไม่เข้าใจ
หน้ามืด
เพ้อเจ้อ
บ้าบอ
แบบนี้
เพราะว่ามันเป็นความรู้สึกไม่สร้างสรรค์และปัญญาอ่อน
แต่
ถ้ามีคนอื่นมาทำให้เราเสียความสุขไปล่ะ
เราจะโทษใคร
ตัวเราเอง
หรือว่าคนอื่น
ถ้าเค้ามาขโมยความสุข
มาแย่งความสุข
ที่เค้าเองก็คิดว่าคงเป็นของเค้าเหมือนกัน
เค้าก็มีสิทธินะ..ก็เพราะ
ความสุขของเค้ากับของเรามันไม่ต่างกัน
ทำไมความสุขคนเราต้องมีอะไรที่เหมือนกัน
ไม่อยากให้เหมือนกัน
ไม่อยากให้ใครมาแย่งความสุข
อย่ามายุ่งได้มั๊ย
don't think that everyone likes you
don't think that everyone loves you
you are just a human
who wishes to have everything
but you can't
.พีเอส.
คิดถึงเพื่อนจัง
คิดถึงความสุข
อย่ามายุ่งได้มั๊ย*****
รักที่รักนะคะ :))
September 30 Forever be mineI'm so sure this love is for real
You can see the way that I feel There is not a day that passes me by I don't dream of having you by my side You pick me up
When I'm down Life has no meaning when you're not around Special you are, my shining star
You are one of a kind You understand me And my every need You're my friend, lover, they'll be no other Like that moon and the star
May our hearts never part As times passes by Forever be mine anyway, happy anniversary nakaaaaa. i do love you more each day na :)) September 22 ถึง วีก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร...
ก็แค่รู้สึกมีความสุขมาก
อะไรก็ไม่รู้
มันเป็นอะไรบางอย่าง
ยากที่จะอธิบาย
ยากที่จะรู้สึก
แต่พอรู้สึกไปแล้ว มันก็ ดีนะ :))
ยังไงก็แล้วแต่
จะเป็นยังไงก็ช่าง
รักเธอ
คนเดียว
ที่สุด
ในโลก
:)) August 20 beautiful worldก็กลับมาแล้ว..จากการไปนั่งสงบจิตสงบใจ
เพิ่งรู้ว่า ธรรมชาติบำบัดมันมีจริง
เพิ่งรู้ว่า การทำอะไรไปโดย "ว่างเปล่า" มันช่างเป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์
จะเล่าให้ฟัง :))
เป็นแปดวันที่แสนสงบมากๆ ถ้าใครไม่เคยไปลองอยู่กับธรรมชาติจริงๆสักครั้งน่าจะได้ลอง
เราเองก็เป็นคนมีปัญหาเรื่องระบบความคิดและการตัดสินใจอยู่พอสมควร
พอได้ไปอยู่กับตัวเองทั้งวัน....ทั้งวันจริงๆนะ เป็นเวลาแปดวันเต็มๆ มันก็ทำให้เราเข้าใจตัวเองมากขึ้น
ปกติ คนเราก็มักจะคิดว่าคนอื่นจะมารู้ใจตัวเองมากกว่าตัวเราได้ยังไงจริงมั๊ย
แต่มันก็จะมีบางทีที่เราก็จะพูดว่า เมื่อไหร่จะเข้าใจตัวเองซักที
รู้มั๊ยที่พูดออกมา...มันคือ ความไม่แน่นอน..ใช่เลยเพราะว่าตัวเราเองนี่แหละคือสิ่งที่ไม่แน่นอน
เพราะว่าทุกๆสิ่งบนโลกใบนี้เป็นสิ่งไม่แน่นอน
มันก็เป็นอย่างนี้แหละ...เป็นมาตลอด แต่ไม่มีใครกล้าจะยอมรับ
และด้วยความจริงนี้...ทำให้เรารู้ว่าเราเนี่ยแหละรู้จักตัวเองดีที่สุด
เพียงแต่ไม่อยากจะยอมรับบางอย่างของตัวเองที่อยู่บนความไม่แน่นอน
ก็ใครจะชอบความไม่แน่นอน...ทุกคนอยากได้ความแน่นอนทั้งนั้น
แต่จะบอกว่า...ไม่มีความแน่นอนบนโลกใบนี้ (อาจจะแค่ในมุมของเรา)
เพราะอย่างนั้น เราต้องกล้ายอมรับและเผขิญหน้ากับความจริง(ที่อยู่บนความไม่แน่นอนนั่น)
อย่ามัวแต่โกหกตัวเอง เพราะโกหกตัวเองก็จะโกหกคนอื่น
แล้วความจริงจะอยู่ไหนล่ะ??
ตัวเราเองเป็นตัวกำหนดความจริงต่างๆที่จะเกิดขึ้น
ไม่ว่าจะเป็นอดีตที่ทำ ปัจจุบันที่สร้าง หรืออนาคตที่กำลังจะเกิดขึ้น
ตัวเราเองเป็นคนกำหนด เหมือนการกำหนดลมหายใจเข้าออกนั่นแหละแต่แค่ซับซ้อนกว่า
ความจริงบนความไม่แน่นอนเราจะสามารถทำให้มันแน่นอนได้เมื่อเราเข้าใจ
เราต้องเข้าใจตัวเองก่อนถึงจะทำอะไรได้...เข้มแข็งและซื่อสัตย์ต่อตัวเอง
....ฟังดูธรรมะมั๊ย 5555 ไม่คิดว่าเราจะพูดได้ใช่มั๊ย .....
เพราะอย่างนั้น รีบทำอะไรๆให้เรียบร้อยซะ
เพราะว่าขีวิตของเรามันเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน
เราเพิ่งกล้าจะยอมรับว่า ทุกอย่างมันดำเนินไปตามทางที่ควรจะเป็นของมันจริงๆ
บางอย่างเราไม่สามารถกำหนด บางอย่างเราไม่สามารถแก้ไข และบางอย่างเราไม่อาจเกี่ยวข้องได้
และหลายๆอย่างที่เกิดขึ้นเราไม่อาจจะเข้าใจได้ ซึ่งเราก็ไม่จำเป็นต้องไปรู้ถึงเหตุผลที่มันเกิดขึ้น
ให้คิดซะว่า มันซับซ้อนและยากเกินจะเข้าใจ เพราะว่ารู้ไป ก็ไม่แน่ว่าที่รู้จะใช่เหตุผลจริงๆรึปล่าว
ทุกอย่างมันมีเวลาของมัน...เพียงแต่เราต้องเข้าใจ
หลังจากนั้นก็ต้องเข้มแข็งและต้องยอมรับ
ความจริงแม้จะเจ็บปวดแต่ก็เป็นสิ่งที่ทำให้เราเข้มแข็งได้ในวันต่อๆไป
มีช่วงนึงตอนเช้าตอนเราจะมาเดินเล่น
บนเขาที่เต็มไปด้วยต้นไม้
แม่น้ำสายเล็กๆไหลเอื่อยๆ
ความเงียบที่แฝงตัวอยู่มากมายตามหุบเขา
เราสูดอากาศอุ่นๆเข้าไปเต็มปอด
ภาพบางอย่างปรากฏในสมอง
ความรู้สึกนึกคิดเริ่มจะทำงาน
เพิ่งรู้ตัวว่า เราคิดถึงช่วงเวลาเหล่านี้เหลือเกิน
เราว่าเราไม่เคยรู้สึกแบบนี้เลย
"....อยากกลับบ้าน..."
ปล. ขอบคุณ การวิปัสสนาที่ทำให้เราเข้าใจตัวเองมากขึ้น
ขอบคุณ การวิปัสสนาที่ทำให้เราสามารถกลับมายอมรับความเป็นจริงได้
คิดถึง บ้าน คิดถึงครอบครัว(มากที่สุด) คิดถึง ที่นอน คิดถึง เอเอฟ 555
คิดถึง เพื่อน (โคตรจะโคตรจะโคตรจะอยากเจอ)
คิดถึง เธอ*(อันนี้เป็นอย่างแรกเลยที่ต้องยอมรับหลังจากไม่เคยยอมรับ)
รัก ทุกคนที่เรารู้จัก...โลกใบนี้มันมีค่าควรแก่การรักษาและจดจำ
จะละความโง่ทุกสิ่งทิ้งความงี่เง่าทุกอย่าง
ต้องพยายามที่จะเริ่มใหม่
คิดจะรักก็รัก*
August 08 เฉยเรียบเงียบสนิทสับสนว่ะ...
บางทีมันอาจจะมาจากความไม่มั่นใจ
ไม่มีศรัทธาพอที่จะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น
เพราะความแน่นอนก็คือความไม่แน่นอน
สิ่งที่เห็นอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่คาดคิด
เรารู้นะว่าตอนนี้เรายืนอยู่บนพื้น
แต่บางทีมันก็หมือนเราก้าวขาได้ไม่สุด
เพราะเราไม่กล้าเหยียบสิ่งที่เรากำลังยืนอยู่
และไม่สามารถยืนได้เต็มเท้าอย่างสง่างาม
เพราะว่าเราไม่แน่ใจ
ว่าพื้นที่เราจะเหยียบมันจะเป็นหญ้าที่อ่อนนุ่ม หรือว่าเป็นกระเบื้องหินที่แข็งและเย็น
ความไม่กล้าในการตัดสินใจของเรา มันมีมากซะจนเราไม่รู้ว่าเราจะแก้มันได้ยังไง
แล้วเมื่อไหร่ที่เราจะกล้า เดินไปตามทางที่เราเลือกเอง
เราชอบเลือกทางเดินของเราเอง
แต่เราก็มักจะกลัวเสมอกับการเดินไปตามทางนั้น
มันสนุกในตอนแรก
แต่เมื่อเดินไปเรื่อยๆ ... ไม่สนุกแล้วล่ะ
"ถ้าหากในชีวิตของคนเราจะมีความหมายอะไรแฝงอยู่ล่ะก็
ในความทุกข์ทรมานก็จะต้องมีความหมายอะไรสักอย่างด้วยเช่นกัน
ความทุกข์คือส่วนประกอบของชีวิตที่ไม่สามารถกำจัดลบล้างได้ เฉกเช่นเดียวกับชะตากรรมและความตาย
หากปราศจากความทุกข์และความตายแล้ว...ชีวิตของมนุษย์เราก็จะไม่มีวันสมบูรณ์ไปได้"
p.s. let me cry then you can say good bye if you are too shy to be mine.
August 03 let's cry....ว่าด้วยความเหงา...
อืม..เราเพิ่งรู้ว่าเรามันคนขี้เหงา
เป็นคนอยู่คนเดียวไม่เคยได้
ต้องอยู่กับเพื่อนตลอดเวลา
รู้เลย....ว่าเป็นคนที่ไม่ชอบการอยู่คนเดียว
รวมไปถึงความอ้างว้าง
และความเดียวดาย
พอวันนี้มันได้อยู่
เพราะว่ามันต้องอยู่
เพราะว่าเป็นวันที่ไม่มีใครว่างเลย
ทุกคนหายไปหมดเลย
หายไปด้วยเหตุผลธรรมดาๆ
และหายไปด้วยเหตุผลที่ควรจะเข้าใจ
เคยบอกเพื่อนว่าแบบเออเราเนี่ยอยากอยู่คนเดียวสักพัก
อยากลองอยู่คนเดียวจริงๆ
ตอนนั้น...คิดว่าทำได้
แต่ว่าวันนี้....รู้เลยว่า ทำไมถึงทำไม่เคยได้
เพราะว่าไม่เคยที่จะพยายามทำ
พอทำไปแล้วไม่ชอบก็กลับมาทำตัวและใช้ชีวิตแบบเดิม
(คือเหงา..คิดถึงเพื่อน ติดเพื่อน อยากอยู่กับเพื่อน)
แล้วสุดท้าย..อย่างน้อยวันนี้ก็มีคน"ว่าง"มาคุยกับเรา
นั่นคือยิม...เราดีใจมากเลยที่ได้คุยกับยิม
(ไม่ใช่เพราะว่าวันนี้เหงานะ แต่เพราะว่าไม่ได้คุยกันนานมากแล้ว)
เราก็เล่าให้ยิมฟังว่าเรารู้สึกยังไง
แล้วเราก็บอกยิมว่าเราว่าเราต้องเป็นโรคอะไรแน่ๆ
(อาจจะซึมเศร้าที่เกิดจากขี้เหงาเกินเหตุ)
ยิมก็พูดว่า...เราจะบอกให้ว่าแกเป็นโรคอะไร
สิ...แกมันเป็นโรคขาดความรักไม่ได้
.
.
.
.
ปล.
ขอบคุณเพื่อนทุกคนเลยที่มาเป็นเพื่อนกัน...ถ้าไม่มีพวกเธอเราก็ไม่รู้ว่าเราจะไป รัก ใคร July 20 โกหก โกหก..มันเป็นอาการอย่างนึงที่คนเราทุกคนต้องเคยทำ
แล้วมันก็จะมีสับเซตของมันอีกอย่างเช่น เฟค ตอแหล ขี้โม้
เราว่าคำพวกนี้มันก็เข้าข่ายคำว่าโกหก
เราไม่รู้ว่าคำว่าโกหกกับหลอกลวงมันคือคำเดียวกันรึปล่าว
แล้วจะว่าไปโกหกกันไปเพื่ออะไรวะ
ทุกวันเราอาจจะต้องโกหกเพื่อเหตุผลอะไรบางอย่าง
บางทีก็ทำร้ายใครสักคน
บางทีก็ไม่ได้ทำร้ายอะไรใคร
แต่บางครั้งไอ้ที่เราคิดว่าไม่ได้ไปทำร้ายอะไรใคร
มันกลับเป็นการทำร้ายเค้าโดยตรง
เราโกหกเหมือนกันนะ
กับพ่อกับแม่งี้ทุกทีเลยทั้งๆที่เค้าเป็นคนที่เรารัก
แต่เราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องโกหกเค้า
เพราะถ้าเค้ารู้เค้าเองก็คงเสียใจเหมือนกัน
ก็คงเหมือนเรามั้งที่คิดว่าถ้าพูดความจริงไปเค้าอาจจะเสียใจ
แต่ความจริงมันก็คือความจริง
มันคือการจริงใจ...จริงใจยังไงก็ดีกว่าไม่จริงใจ ถูกมั๊ย
บอกตรงๆถึงจะแย่ยังไงมันก็ไม่แย่เท่ารู้เรื่องโกหกหรอก
ก็คงเหมือนเราที่ไม่ต้องการคำพูดโกหกจากใคร
มันเป็นนิสัยที่ไม่ดี
ไม่มีใครอยากเจอคนโกหกหรอกจริงมั๊ย
แต่กับคำว่าหลอกลวง...นิยามยากว่ะ มันดูเป็นการกระทำมากกว่าคำพูด
แย่แล้วก็เจ็บพอๆกันอ่ะ
ถ้าโกหกเพื่อให้ตัวเองดูดีก็อย่าทำเลยดีกว่า
แล้วถ้าหลอกลวงเพื่อให้ตัวเองดูเป็นคนดีก็อย่าทำเลยดีกว่า
คนเค้ารู้ทีหลังเค้า
เสียความรู้สึกว่ะ
ป.ล.
ที่ว่าไม่รู้ อาจจะรู้ ทั้งหมดเลยก็ได้นะ
ที่ทำเป็นเฉยทั้งที่จริงอาจจะไม่เฉยอย่างที่เป็นก็ได้นะ
ไม่มีอะไรแน่นอนกับทุกนาทีที่เปลี่ยนไป..เวลาเปลี่ยน คนก็เปลี่ยน..จะดีจะแย่เราทายไม่ถูกหรอก
ถ้าเราไม่ใช่คนที่เปลี่ยนไป
จริงมั๊ย??
ไม่ใช่ทุกคนที่โง่ คนที่แกล้งโง่มีเยอะแยะไป
July 10 คำเดียวมีรุ่นน้องคนนึงพูดกับเราว่า
"พี่สิเบื่ออ่ะไม่มีอะไรทำเลย" เราก็ตอบไปว่า หาอะไรทำสิ มันเป็นคำตอบแบบเห่ยๆอ่ะ ไม่ค่อยสร้างสรรค์เท่าไหร่
แต่ก็เอาเหอะวะ .. ก็เบื่อไม่มีอะไรทำ ก็หาอะไรทำดิ่จะได้ไม่เบื่อ
ทีนี้ พอมาคิดๆดู...ทุกวันนี้เราเองก็มีเรื่องต้องทำอยู่แล้ว
ไอ้เรื่องที่เป็นหน้าที่ ก็มักจะไม่ค่อยทำ แต่จริงๆมันก็จำเป็นต้องทำ แต่ไอ้เรื่องที่ไม่ใช่หน้าที่..แม่ง...ขยันทำสุดๆ เรื่องไม่เป็นเรื่องกลับเอามาเป็นเรื่องจริงจัง
ส่วนไอ้เรื่องที่ควรจะเป็นเรื่องสำคัญกลับมองข้าม คนเรานี่มักตีค่าความสำคัญผิดไปเสมอเลยว่ะ
ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม ไอ้เรื่องไร้สาระถึงสามารถรบกวนชีวิตของเราได้
ไอ้เรื่องไร้สาระมันทำให้ชีวิตเรายุ่งยากได้
เมื่อชีวิตเรายังคงดำเนินต่อไปมันก็จะมีเรื่องที่เรียกได้ว่า"ขยะ"
ขยะต่างๆมากมายต่างพุ่งมาให้เราต้องรีบแก้ไข บางทีก็แค่ต้องทิ้งขยะให้ถูกที่
บางทีก็รีไซเคิลขยะได้
แต่ส่วนใหญ่ ขยะ ยังไงก็ เป็นขยะอยู่ดี
เราต้องจัดการขยะก็เพื่อจะเกลี่ยให้ชีวิต ทำหน้าที่ ที่ควรจะทำต่อไปได้ หน้าที่ก็อย่างเช่น เรื่องเรียน...จริงป่ะ
เวลามีขยะมารบกวน( ขยะในความหมายเราคือเรื่องไร้สาระ) ชีวิตเราก็จะยุ่งยาก...นั่นแหละเราก็จะมีอะไรทำ ก็จะได้ไม่เบื่อ.... น่าคิดป่ะล่ะ
น้องคนนั้นก็บอกเราว่า มันอยากเลี้ยงทามาก๊อต
เพราะมันบอกว่ามันอยากทำให้ชีวิตของมันอ่ะยุ่งยากมากขึ้น เราก็มานั่งคิด...
เออ...ว่ามันจะหาเรื่องมาให้ชีวิตมันอีกทำไม เพราะว่าในทุกๆวันที่มันตื่นขึ้นมา ชีวิตของมันก็จะพามันไปสู่อะไรที่ยุ่งยากอยู่แล้ว เราจะหาเรื่องยุ่งยากมาใส่ตัวเองอีกทำไม
อยู่เฉยๆแล้วแก้ปัญหาที่จะเกิดในแต่ละวันต่อไปดีกว่า
หายใจต่อไป...แล้วก็แก้ไขต่อไป ทำหน้าที่ที่ควรจะทำดีกว่า เราว่ารอให้ชีวิตสร้างเรื่องยุ่งยากให้เรา ดีกว่าเราต้องสร้างเรื่องยุ่งยากให้ชีวิตตัวเอง
แต่ก็อย่างว่าล่ะว่าชีวิตพวกเรามันก็ต่างกัน
มันอาจจะมีเรื่องยุ่งยากน้อยเกินไปเลยอยากหาอะไรที่มันยุ่งยากมากขึ้น เพื่อเพิ่มสกิลในการดำรงชีวิต (ฮ่าฮ่าฮ่า คิดได้ไงวะ) อย่างนี้ต้องจบที่คำเดียวคือ
ฮาคูน่า มาทาท่า ฮ่าฮ่าฮ่า
ว่าแต่..มันเกี่ยวอะไรกันวะ?? ปล. เฉยได้ ดีกว่าเฉยไม่เป็น
ไม่รู้ ดีกว่า รู้
ที่รู้ อาจจะแปลว่าไม่รู้อะไรเลย
คนโง่อาจจะไม่ได้โง่จริงอาจจะแค่แกล้งโง่ก็ได้
แกล้งโง่ไม่ได้เป็นการกระทำที่ฉลาดที่สุด
ใจอ่อน ดีกว่า อ่อนใจ
ถอนตัวได้แต่อาจจะถอนใจไม่ได้
ถอนใจได้ แต่ไม่ได้แปลว่า ลืมได้แล้ว
สุดท้ายนะ
อกหักดีกว่ารักไม่เป็น July 02 ..ฟ้า..นอยเนอะ
ทำไมวะ
ฟ้า
ใจร้ายเนอะ
ทำไมวะ
เดียวดาย
อย่าง
โดดเดี่ยว
มันแย่เนอะ
แต่เราไม่ได้โดดเดี่ยวนิ่
รึปล่าว..?? ชักไม่แน่ใจ..??
พูดจริงแล้วนะทีนี้
ว่า
..ไม่ไหวแล้ว..
แต่จะทำยังไงล่ะ
ให้มันไม่แย่
??
June 25 ซ่อนเงื่อนก็แบบ........ ทำไมวะ....เรานี่เป็นคนที่ชอบสร้างปมให้กับตัวเองว่ะ
ก็แบบ........ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องชอบทำให้ชีวิตตัวเองมันเต็มไปด้วย "เงื่อนไข"
ก็แค่......... อยากกลับไปสู่จุดเริ่มต้น
รู้ว่ากำลังจะโต รู้ว่าต้องโตได้แล้ว กับเรื่องหลายๆเรื่อง แต่ไม่อยากจะโตไม่อยากต้องมารับรู้
หรือรับผิดชอบสิ่งที่ทำลงไป
มันเร็วไปว่ะ...กับสิ่งที่เกิดขึ้น
ไอ้เหี้ย...เบรคไม่ได้แตกนะ แต่เราไม่ยอมเบรคเองตั้งแต่แรก
ไม่คิดไงว่าจะเกิดอุบัติเหตุอะไรแบบนี้
ปุ๊บปั๊บ...แบบไม่ทันตั้งตัว เอาเหอะ เราทำอะไรไปแบบไม่ได้คิด เพราะเห็นแก่ความสนุกเป็นสำคัญ
เล่าไปเล่ามาชักดูเหมือน เป็นเรื่องใหญ่ใช่มั๊ย
5555
จริงๆมันไม่มีอะไรเลย
มันเป็นความโลเล ปน กับ ความลังเล ที่มีอยู่ทั่วร่างกายของเรา
การที่เราเป็นคนแบบนี้มันแย่
อยากแก้ไข
แต่ไม่กล้า
อยากเจอความรักนะ แต่ไม่กล้าเจอความเจ็บปวด
อยากรู้สึกรัก แต่ก็ไม่อยาก ทำร้ายตัวเองไปมากกว่านี้
อยากเล่นว่ะ
เล่นไม่รู้จบ
อยู่คนเดียวน่าจะดีกว่า***
ปล. โรคเก๊า กูก็เป็นบ่อยเว้ยฝัน 555
ตอนเนี้ยกูอยากเป็น ดิสชันนารี่
เพราะกูอยากดูน่าค้นหา เหมือนคนอื่นเค้าบ้าง 55555
รักเพื่อนทุกคนเลยนะ
|
|
|
